همتای غم

عطا با ما بگو این دل چه ها کرد

مرا از هر که جز دلبر جدا کرد

وفایی از شقایق ها ندیدم

چو ما را وقت سختی او رها کرد

گریزم سوی دشتی مملو از غم

روانم را چو با غم همنوا کرد

...

خدای مستی...